Simon: “Een team dat goed samenwerkt, is goud waard. Samen sta je sterk.”

Ik werk graag in team en met mensen, dat was voor mij een reden om in een forensisch psychiatrisch centrum te beginnen. Je komt er in een heel warm team terecht. Ik heb in het leven wat uitdaging nodig, en dat heb ik gevonden. Elke dag is anders, het is allesbehalve een eentonige job en je werkt in een interessante setting. Als therapeutisch assistent voer ik gesprekken met de patiënten. Daarnaast ondersteun ik het medisch team en de psycholoog in de vooruitgang en de behandeling van de patiënt. Het is een job met veel sociale interactie.

Elkaar opbouwende kritiek geven en openstaan voor feedback is cruciaal. Ik haal veel uit de feedback en de aanpak van mijn collega’s. Zo blijven we samen groeien. Het motiveren van de mensen waarmee ik werk geeft me veel energie en voldoening. Ik wil ze laten zien dat er manieren zijn om hun leven aangenamer en draaglijker te maken, ondanks de omstandigheden waarin ze zich bevinden.

De sfeer in ons team zit goed. Elk karakter is anders, maar dat is juist positief. We werken samen aan hetzelfde doel, en wanneer we samen een patiënt stappen doen zetten, geeft het veel voldoening. Authenticiteit is voor mij heel belangrijk. Ik toon wie ik zelf ben, om zo een band met mijn collega’s en de patiënten op te bouwen.

Hanne: “Je kan hier alleen goed werken door jezelf te zijn en in mensen te blijven geloven.”

Ondertussen al meer dan acht jaar geleden startte ik als therapeutisch assistent. Ik volgde via project 600 de opleiding verpleegkunde. Tijdens mijn studies bleef ik hier werken en deed ik verschillende stages in uiteenlopende sectoren. Toch wist ik altijd dat de forensische psychiatrie mijn plek is.

Wat mij blijft prikkelen, is dat je nooit weet hoe je dag zal verlopen. Elke patiënt brengt nieuwe uitdagingen mee. Je moet creatief zijn, out of the box denken en blijven zoeken naar wat werkt. Door de verschillende achtergronden in het team krijg je ook verschillende invalshoeken, en dat verrijkt het werk enorm. Ook de mix van ervaren collega’s met nieuw talent is een echte meerwaarde voor het team.

Deze job vraagt veel zelfkennis en zelfreflectie. Patiënten voelen je kwetsbaarheden en pijnpunten aan. Je hebt jezelf als werkinstrument, en daarom is authenticiteit zo belangrijk. Je kan hier geen rol spelen. Je bent jezelf, op een professionele manier.

Ik haal veel energie uit kleine vooruitgangen bij patiënten, gezamenlijke activiteiten én uit mijn collega’s. We dragen elkaar, vangen elkaar op en vertrouwen op elkaar. Door de aard van de job groeit er een sterke band die verder gaat dan gewone collegialiteit. Het verhaal van patiënten, de evolutie die ze doormaken, is soms spectaculair. Ook daarvoor doe je het.

Mijn grootste drijfveer is de maatschappelijke betekenis van dit werk. Mensen met een interneringsstatuut worden vaak verkeerd bekeken. Ik wil mee helpen tonen dat er zoveel meer achter zit, dat ook zij talenten hebben en dat investeren in hen zinvol is.

Freye: “Met kleine stappen en veel vertrouwen kan je samen grote veranderingen maken.”

Na mijn studies ergotherapie studeerde ik in 2023 af. Tijdens mijn stage in de gevangenis maakte ik voor het eerst kennis met de doelgroep geïnterneerden. Daar ontdekte ik hoe boeiend het is om met hen te werken. Een geïnterneerde is zo veel meer dan de gepleegde feiten. En je ziet in de forensische psychiatrie zoveel meer dan wat in de media verschijnt.

Wat ik het mooiste vind aan mijn job, is werken in kleine stappen. Samen koken, een spel spelen, samen aan tafel zitten en praten over het leven buiten: dat zijn momenten die patiënten opnieuw verbinden met de maatschappij. Dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn, maken hier vaak een groot verschil.

Ik haal veel energie uit kleine successen. Zeker wanneer iemand na een moeilijke periode leert omgaan met zichzelf of zich beter kan reguleren. Als team steek je daar enorm veel energie in. Wanneer je dan ziet dat het loont, ga ik met een goed gevoel naar huis.

Binnen ons team is er veel vertrouwen. We durven feedback geven en ontvangen. We kunnen kwetsbaar zijn en onszelf zijn. Iedereen heeft zijn eigen achtergrond en sterktes, en die worden hier echt gewaardeerd. Dat maakt ons sterker als team.

Voor mij is het belangrijk om zowel binnen als buiten de instelling een stem te zijn voor deze doelgroep. Ik wil mee helpen tonen dat mensen meer zijn dan hun diagnose, hun verleden of een krantenkop. En omgekeerd, wil ik binnen de muren een stem zijn voor wat er in de maatschappij gebeurt of verandert, zodat patiënten voeling houden met de buitenwereld.

Michel: “We hebben een heel leuk en hecht team. Met de juiste collega’s kan je zelf de meest hectische shifts aan.“

Na een carrière als voetballer in het buitenland maakte ik twee jaar geleden een carrièreswitch. Binnenkort, wanneer mijn interne opleiding afgerond is, ga ik aan de slag als therapeutisch assistent. Ik zit momenteel in de mobiele ploeg: een ploeg die ingezet kan worden op de verschillende afdelingen. Zo leer ik veel nieuwe mensen en afdelingen kennen. Dankzij twee coaches die me opvolgen, zet ik stappen naar een nieuwe functie. Naast het ondersteunen van de patiënten in hun dagelijkse leven, ga ik ook individuele gesprekken en begeleidingen aangaan.

Mijn job is uitdagend en zit vol afwisseling. Het uitdagende aspect komt door de vele verschillende profielen waarmee je werkt. Verschillende persoonlijkheden zorgen ervoor dat je creatief moet zijn: mensen zijn allemaal anders en niet op voorhand in te schatten.

We hebben een heel leuk en hecht team. Met de juiste collega’s kan je zelf de meest hectische shifts aan. Ik haal veel plezier uit de activiteiten die ik samen met de patiënten doe, zoals samen voetballen. Daarnaast geeft het me veel voldoening wanneer ik patiënten stappen zie zetten.

Eline: “Zorg draait hier niet alleen om veiligheid, maar om het opbouwen van vertrouwen en langdurige therapeutische relaties.”

In mijn laatste jaar van de opleiding verpleegkunde deed ik een stage in FPC Antwerpen. In het begin vond ik dat best spannend, maar het viel heel goed mee. Ik werd enorm goed begeleid en vond snel mijn plaats in het team. Na mijn studies kon ik hier meteen vast starten.

Wat mij aantrok, was dat je hier echt een band kan opbouwen met patiënten. In een ziekenhuis is er vaak veel verloop van patiënten en, in mijn beleving, weinig tijd voor een inhoudelijk gesprek met patiënten. Dat wilde ik niet. Ik haal mijn voldoening uit communicatie, vertrouwen en langdurige therapeutische relaties. Het communicatieve en menselijke aspect is voor mij veel belangrijker dan de verpleegtechnische handelingen.

Elke dag is anders en brengt nieuwe uitdagingen met zich mee. Samen met mijn collega’s zoeken we voortdurend naar de juiste balans tussen zorg en veiligheid. Dat is niet altijd gemakkelijk. Je wil ondersteunen, maar soms moet je ook grenzen stellen. Door veel overleg en vertrouwen groeien we daar samen in. Zelf werk ik graag met patiënten met een psychotische kwetsbaarheid omdat ze veel zorg en structuur nodig hebben; dat past bij mijn persoonlijkheid.

Ons team betekent heel veel voor mij. We steunen elkaar, begrijpen hoe het is om in de forensische psychiatrie te werken en vangen elkaar op wanneer het nodig is. We bespreken situaties en wisselen ideeën uit. Wanneer er zich lastige momenten voordoen, kunnen we samen relativeren met humor. Dat helpt om alles los te laten na een zware dag.

Ik ben fier op mijn eigen groeiproces. In het begin vond ik het soms moeilijk om assertief te zijn, intussen kan ik mijn grenzen op een duidelijke en respectvolle manier aangeven. Al doende, zocht ik mijn eigen stijl. Patiënten voelen meteen aan of je echt bent, en dat vind ik heel belangrijk.

Thiago: “Je mag jezelf zijn en een eigen mening hebben, dat wordt hier sterk gewaardeerd.”

Ik ben op latere leeftijd gaan werken in de psychiatrie, daardoor heb ik al wat meer levenservaring. Die ervaring neem ik mee in mijn job. Voor vrienden en ex-collega’s ben ik altijd al een luisterend oor geweest, nu ben ik dat voor mijn collega’s en de patiënten. Tijdens mijn sollicitatie werd niet alleen gekeken naar mijn diploma, maar ook naar wat ik als persoon te bieden heb en hoe ik in een team kan functioneren. Ondanks dat ik mijn opleiding niet heb afgerond, kreeg ik de kans om als therapeutisch assistent aan de slag te gaan. Voor die kans blijf ik altijd dankbaar. Ze zien hier niet alleen een diploma, maar vooral je potentieel.

Gezond verstand, menselijkheid en jezelf blijven, zijn voor mij drie belangrijke zaken in mijn werk. Onvoorziene omstandigheden en crisissituaties horen bij het werk, maar dat maakt het afwisselend. Daarnaast wissel ik regelmatig van afdeling of doe ik ziekenhuisbegeleidingen, wat het werk interessant maakt. Ik vind het belangrijk om altijd authentiek te blijven. Naar de patiënten toe is het cruciaal dat ze in aanraking komen met verschillende mensen en verschillende profielen, net zoals in de buitenwereld.

’s Nachts werken is voor mij een ideale manier om mijn werk- en privéleven met elkaar te combineren. Zo kan ik veel tijd met mijn kinderen doorbrengen, iets wat ik heel belangrijk vind. Mijn werk geeft me veel voldoening. Mensen helpen om stappen te zetten en verder kijken dan hun label is iets waar ik veel waarde aan hecht. Ik ben altijd op zoek naar manieren om de zaken beter aan te pakken, iets waar binnen de organisatie goed naar geluisterd wordt.

An: “Je moet van mensen houden om dit werk te kunnen doen en vol te houden.”

Na een carrièreswitch vanuit aankoop en transportplanning studeerde ik in 2025 af als verpleegkundige. Via een traject binnen ‘Kies voor de zorg’ kon ik voltijds studeren en tegelijkertijd in de zomer als zorgkundige werken. Ik wist vrij snel dat ik graag in de psychiatrie wilde werken. Via een jobbeurs leerde ik FPC Antwerpen kennen en heb er ook mijn eerste sollicitatie gedaan. Na mijn stage in Oeganda kon ik hier starten.

Werken met deze doelgroep is uitdagend en vraagt veel geduld. Soms zet je één stap vooruit en twee achteruit, maar wanneer je merkt dat iemand inzichten krijgt, wanneer een patiënt zich kwetsbaar toont en dankbaar is, geeft dat enorm veel voldoening. Vooral werken met patiënten met een persoonlijkheidsstoornis spreekt me aan. Ik probeer altijd opnieuw te zoeken naar wat iemand uniek maakt en van daaruit nieuwe kansen te geven. Het is telkens zoeken naar wat werkt voor iemand.

In het begin moest ik wennen aan het feit dat ik minder verpleegtechnische handelingen uitvoer. Ik dacht dat ik dat zou missen, maar ik merkte al snel dat ik veel meer voldoening haal uit het menselijke werk dan uit technische handelingen. De combinatie zit voor mij dus goed zoals ze nu is.

Ons team betekent heel veel voor mij. We zorgen voor elkaar en zijn oprecht begaan met elkaars welzijn. Dat is voor mij essentieel om mezelf te kunnen zijn, en alleen zo kan je als team in deze setting goed functioneren. Het is belangrijk dat je als team samen met patiënten ook eens een spelletje kan spelen op de groep, koken of gewoon even ontspannen.

Wat mij vooral drijft, is dat ik geloof dat iedereen een nieuwe kans verdient. Achter boosheid en frustratie zit vaak kwetsbaarheid. Het zijn mensen met een verhaal, met fouten, maar ook met talenten. Ik probeer altijd het goede te blijven zien en hen daarin te versterken.

Inno: “Ik word aangemoedigd om op persoonlijk en op professioneel vlak te blijven groeien.”

Na bijna zes jaar werken als verpleegkundige kreeg ik de kans om aan de slag te gaan als waarnemend afdelingshoofd, met de mogelijkheid om door te groeien naar een vaste functie als afdelingshoofd. In deze rol zorg ik ervoor dat alles op de afdeling soepel verloopt. Samen met de afdelingspsycholoog zorg ik ervoor dat de patiënten de juiste begeleiding krijgen. Toen ik verpleegkundige was, had ik een stuk meer patiëntencontact, maar ook in mijn huidige functie probeer ik aanwezig te blijven op de werkvloer. Zo blijf ik aanspreekbaar voor mijn team en voor de patiënten.

Hiervoor werkte ik als verpleegkundige op het OK, ik miste wat uitdaging, en dat heb ik hier gevonden. Elke dag is anders, afwisseling is iets waarnaar ik zoek. Ik heb minder verpleegtechnische taken dan in mijn vorige job, maar dat is voor mij geen enkel probleem. Het patiëntencontact en mijn collega’s zorgen ervoor dat ik het werk graag doe. Samen met een goed team werk je als een geoliede machine.

Hier telt je mening en telt je inzicht over de patiënten, omdat je vanop de werkvloer het beste weet hoe het met ze gaat. De open communicatie tussen de collega’s, het kunnen en moeten zeggen hoe het met je gaat, was nieuw voor mij, maar is heel tof. Collega’s zijn een heel belangrijk opvangnet wanneer het soms wat moeilijker gaat.

Bij ons moet je sterk in je schoenen kunnen staan, maar dat is iets wat je kan leren. In het begin moet je wat aftasten, maar je leert het al doende dankzij goede coaching van leidinggevenden en collega’s. Daarnaast zijn leergierigheid en motivatie heel belangrijk. Hoe gemotiveerder je bent om de patiënten te helpen, hoe eerlijker en authentieker je overkomt. We verwachten van de patiënten een open communicatie, het is belangrijk dat we zelf het goede voorbeeld geven.

Tim: “Een open-minded blik, authenticiteit en rust, dat zijn eigenschappen die hier goed van pas komen. Sterk in je schoenen kunnen staan is belangrijk.”

Voorheen was ik bakker, nu werk ik al bijna twee jaar in de forensische psychiatrie. Het is een hele carrièreswitch, maar ik ga elke dag met veel plezier werken. Tijdens vrijwilligerswerk in de zorgsector vond ik de motivatie om mijn leven om te gooien en in een forensisch psychiatrisch centrum te beginnen.

Mijn collega’s zijn belangrijk voor mij. We werken met een mix van jonge en meer ervaren werknemers. Ik vind de diversiteit binnen het team heel interessant. Iedereen is zijn authentieke zelf en laat je overal welkom voelen. Ook bij de patiënten zijn we zo authentiek mogelijk, en dat voel je wanneer je met hen omgaat. Je krijgt veel waardering wanneer je jezelf als een gelijke opstelt. Patiënten krijgen van mij geen label, ik zie wat ze nu doen en zeggen, en niet hun verleden.

Door mijn opleiding om therapeutisch assistent te worden, zal ik binnenkort meer individuele begeleiding van patiënten doen. Het is mooi dat ik de kans krijg om me intern bij te scholen en om mezelf zo te kunnen ontwikkelen.

De balans tussen mijn werk en privéleven zit goed. Ik werk, net zoals de meeste van mijn collega’s, vier vijfden. Dat ik daarnaast een heel flexibele werkgever heb, zorgt ervoor dat ik genoeg tijd heb voor de dingen die ik belangrijk vind. Alles is bespreekbaar. Als je met iets zit, kan je altijd bij collega’s terecht.